ecot640
20-01-2012, 18:20
sürekli kilo ile ilgili yazılar yazmaktayım. ama kimse sanmasın ki bir hastalık durumum var veya 10 kilo fazlam var. benim kaygım sadece estetiksel. belki de takıntı, hastalık, bilemiyorum adını ne koyarsanız koyun.
sürekli aynı şeyleri yazıyormuşum gibime geliyor ama bütün deneyimlerimi tek bir çatı altında toplamak istedim.
şöyle ki , kilo verirken kendinizi kasmak hiçbir işe yaramıyor . bunu cok duydugunuzun farkındayım. açıkçası rahatlamayı nasıl basarabiliriz onu ben de bilmiyorum. sadece sürekli gergin olmanın , oranızı buranızı mıncıklayarak yağlarınızdan nefret etmenin ne kadar zararlı birşey oldugundan bahsedecegim.
evet benim durumum artık hastalık derecesine vardı. annesi zayıf olan ve model olmak isteyen bir genç kız için 36 beden yetmiyor. ve bu beni, hayatımı kısıtlayacak derecede mutsuz ediyor.
normalde her gün sabah kalkar kalkmaz 1.5 saat spor yapan ,ardından yürüyüşe çıkan, bütün gün birşey yemeyip aksam mecburen birşeyler atıştıran ( atıştırdıgım şeylerse göbek marul vs, yani günlük kalori alımım 200ü geçmiyor) birinin 2 hafta gibi bir sürede 5-6 kilo vermesini beklersiniz.
ama öyle olmuyor, psikoloji bu işte cok önemli.
eger benim gibi 15 dakikada bir aynanın karşısına geçip fazlalıklarınızı mıncıklıyorsanız, sürekli sizden zayıf insanları düşünüp mutsuz oluyorsanız işler hiç iyi gitmiyor. resmen içine edilmiş bir psikolojiyle başbaşa kalıyorsunuz.
açıkçası kendimi boşu boşuna kasmışım. yani istedigim bedene ulasmak icin elimden geleni yapıyorsam hatta fazlasını yapıyorsam, o zaman gerilmenin ne manası var? ben zayıflamayacagım da kim zayıflayacak? aynanın önünden geçerken istemediginiz bedeninizi gördügünüzde ' ben nasıl olsa zayıflayacagım, şimdiki halim önemli degil ' derseniz gerçekten işler mükemmel yürüyor.
bunu tecrübelerime dayanarak söylüyorum. açıkcası bunları yazarken de çok gerildim cünkü benim hastalık derecesinde takıntılı oldugumu düşünebilirsiniz. cünkü genelde bedeninden bu derece mutsuz olan insanların hep vermesi gereken 10-15 kilo vardır. benim durumum böyle degil, evet abartıyorum ama yapabilecegim birşey yok.
hayatım, gelecegim resmen buna baglı diyebilirim. ben belki faydalı olurum diye yazdım. lütfen beni anoreksik vs gibi degerlendirmeyin cünkü degilim. sadece fazla takıntılı bir insanım. ama bundan sonra kendime haksızlık etmeyecegim cünkü gereksiz oldugunu kavradım. hepinize sevgiler
sürekli aynı şeyleri yazıyormuşum gibime geliyor ama bütün deneyimlerimi tek bir çatı altında toplamak istedim.
şöyle ki , kilo verirken kendinizi kasmak hiçbir işe yaramıyor . bunu cok duydugunuzun farkındayım. açıkçası rahatlamayı nasıl basarabiliriz onu ben de bilmiyorum. sadece sürekli gergin olmanın , oranızı buranızı mıncıklayarak yağlarınızdan nefret etmenin ne kadar zararlı birşey oldugundan bahsedecegim.
evet benim durumum artık hastalık derecesine vardı. annesi zayıf olan ve model olmak isteyen bir genç kız için 36 beden yetmiyor. ve bu beni, hayatımı kısıtlayacak derecede mutsuz ediyor.
normalde her gün sabah kalkar kalkmaz 1.5 saat spor yapan ,ardından yürüyüşe çıkan, bütün gün birşey yemeyip aksam mecburen birşeyler atıştıran ( atıştırdıgım şeylerse göbek marul vs, yani günlük kalori alımım 200ü geçmiyor) birinin 2 hafta gibi bir sürede 5-6 kilo vermesini beklersiniz.
ama öyle olmuyor, psikoloji bu işte cok önemli.
eger benim gibi 15 dakikada bir aynanın karşısına geçip fazlalıklarınızı mıncıklıyorsanız, sürekli sizden zayıf insanları düşünüp mutsuz oluyorsanız işler hiç iyi gitmiyor. resmen içine edilmiş bir psikolojiyle başbaşa kalıyorsunuz.
açıkçası kendimi boşu boşuna kasmışım. yani istedigim bedene ulasmak icin elimden geleni yapıyorsam hatta fazlasını yapıyorsam, o zaman gerilmenin ne manası var? ben zayıflamayacagım da kim zayıflayacak? aynanın önünden geçerken istemediginiz bedeninizi gördügünüzde ' ben nasıl olsa zayıflayacagım, şimdiki halim önemli degil ' derseniz gerçekten işler mükemmel yürüyor.
bunu tecrübelerime dayanarak söylüyorum. açıkcası bunları yazarken de çok gerildim cünkü benim hastalık derecesinde takıntılı oldugumu düşünebilirsiniz. cünkü genelde bedeninden bu derece mutsuz olan insanların hep vermesi gereken 10-15 kilo vardır. benim durumum böyle degil, evet abartıyorum ama yapabilecegim birşey yok.
hayatım, gelecegim resmen buna baglı diyebilirim. ben belki faydalı olurum diye yazdım. lütfen beni anoreksik vs gibi degerlendirmeyin cünkü degilim. sadece fazla takıntılı bir insanım. ama bundan sonra kendime haksızlık etmeyecegim cünkü gereksiz oldugunu kavradım. hepinize sevgiler