bilinçaltımız engel mi oluyor?

[leylla1]

Dün farkettiğim bir şeyi paylaşmak istiyorum. Farkettiğim derken, daha önce bilmediğimden değil ama gerçekten "evet işte bu" dediğimiz anlar vardır ya, onlardan birini yaşadım. Çekim yasası uygulamalarında sonuç alabilmek için bilinçaltımızı yeniden programlamamız gerektiğini zaten biliyordum ama farkettim ki bildiğimi sanıyormuşum. Dün tvde yeşil memleketleri tanıtan bir belgesel izliyordum, hayranlıkla tabii. Benim de yıllardır imgelem çalışmalarımda hep kullandığım ev, kocaman bahçesi olan, hayvan besleyeceğim böyle çiftlik gibi bir ortam. Ailece de çok istediğimiz şey bu. Ama yıllardan bu yana daha anca dün anladım ki karıncaya bile tahammülümüz yokken biz nasıl böyle bir evde yaşayabilirdik ki? Hep çekmek için uğraştığımız ortam börtü böcek zengini olacak kaçınılmaz olarak. Hayallerimizde hep bahçeyle uğraşmak var bir de. Solucanı eksik olmaz ki bahçenin. Bir silkinip kendime geldim sanki. Bu çelişki yüzünden belki de yıllardır bu konuda ilerleme kaydedemedim. Şimdi ya böceklerle dost olmak için bir bilinçaltı programlamaya girişeceğim ya da isteklerimi değiştireceğim. Siz ne dersiniz, bilinçaltım sırf bu sebeple engel oluşturuyor olabilir mi?

[victoria]

sevgili leyla
haklısın,eğer ailece börtü böcekten korkuyorsanız bunu istemiyorsunuzdur ama aranızdaki bir kişi bile olsa korkmuyorsa bunu hepinize bulaştırabilir(korkusuzluğu).benim iki kızım var ikiside sinek gördüğü zaman bile çığlık kıyamet ortalığı birbirine katarlardı,derken biz bir yazlık tuttuk malum oralarda çok fazla böcekler oluyor üstelik şehirde hiç görmediklerimizden;bende asla ama asla böcek öldürmem ,neyse bunların bir gün odalarında bir kıyamet koptuki sana anlatamam birisi girdi sandık koştuk baktık koskocaman pembe beyaz bir kertenkele eşim zaten o asla zarar vermez boşverin dedi ve gitti:) kızlar bana nasıl yalvarıyor annecim nolur öldür onu diye burası sana biraz garip gelebilir bende kertenkeleyle konuşmaya başladım bak canım burası senin evin değil hadi sen artık evine git biz sana zarar vermeyeceğiz ama yanlışlıkla üstüne basarız filan diyorum kızlar anne lütfen saçmalamayı bırak diye tepiniyorlar hayvan bana doğru yavaş yavaş geldi ve tam önümde durdu bende onu bir bezle tutup dışarı attım tam camın altına düştü inanırmısın aynı kertenkele tam 3 ay o camın altında yaşadı ve eve asla girmedi ama bu arada bahçede yılan çıktı onada aynı şeyler,derken bir kaplumbağ biliyorum çok uzattım sadede geliyorum ben o kablumbağı alıp seviyordum kızlar önce tiksinerek sonra merakla sonrada sevgiyle bakmaya başladılar ve sonuç artık onlarda börtü böcek türü hayvanlara benim kadar olmasa bile sevgiyle bakabiliyorlar .
bizde çok istiyoruz sizin istediğiniz gibi bir yaşam bahçeli ev doğa ve kızlarım da artık çok istiyor .şimdi ee diyeceksinde bilmiyorum öyle yazdım işte sohbet ettik.
sevgiyle kal:3358

[leylla1]

Teşekkürler Victoria sohbet için:)
Dediğin gibi, bakış açımızı değiştirerek fark yaratabiliriz elbette. Bizim durum korku değil de ayıptır söylemesi tiksinme gibi birşey. Ama bu onlarla bir dönem fazla haşır neşir olmamızdan kaynaklanıyor. Neyse bu kısmı fazla uzatmayayım. Sonuç olarak ben de onlara zarar vermek istemiyorum ama karşılaştığımda da bir seçim yapmam gerekirse onlardan yana olmuyor maalesef:(
İşte asıl sorun şu: İstediğimiz yaşam biçiminin içinde istemediğimiz unsurlar olacağı için belki bilinçaltı bir tür engel oluşturuyor diye düşünüyorum. Başka sebepler de olabilir elbette ama sanki bu akla daha yakın geldi bana.
Aslında farklı durumlarda da benzer şeyler yaşamışımdır. Mesela eski işime geri dönmeyi imgelemiştim ama oradayken de bir an evvel kurtulmak istemiştim. Yani ortada çelişki görüyor bilinçaltı herhalde. Sanırım çekime başlamadan evvel büyük bir arınma ve silme harekatı yapmak gerek.