PDA

Orijinalini görmek için tıklayınız : Noktalama işaretleri ile kaybettiklerimiz


Mustang
16-03-2009, 07:59
İnsanoğlu bir gün virgülü kaybetti.O zaman uzun cümlelerden korkar oldu ve basit ifadeler kullanmaya başladı.Cümleleri basitleşince düşünceleride basitleşti.

Sonra ünlem işaretini kaybetti alçak bir ses tonu ile veya ses tonunu hiç değiştirmeden konuşmaya başladı.artık ne bir şeye kızıyor nede seviniyordu.hiç bir şey onda en ufak heyecan uyandırmıyordu.Hiç birşey onu ilgilendirmiyordu.Ne evren ne dünya nede kendisi umrundaydı.

Bir kaç yıl sonra iki nokta üst üste işaretini kaybetti, olayların nedenlerini başkalarına açıklamaktan vazgeçti.

Ömrünün sonuna doğru elinde yalnızca tırnak işaret kalmıştı.Kendine özgü tek düşüncesi yoktu,yalnızca başkalarının düşüncelerini aktarıyordu. Düşünceyi unuttu ve böylece son noktaya erişti.

A.Kanevsky böyle düşünmüş yıllar önce. Bu gün katılmamak elde değil, yaşarken yitirdiklerimizi aslında kocaman değerler olduğunu fark ettiğimizdeyse elimizde kalan sadece iki parantez değilmi?
Alıntı.

Ben bu yazıyı okuyunca içinde yaşadığım topluma kızamaz hale geldim çünki ne çok şeyi kaybettiğimizi fark ettim .Ben bile uzun cümlelerden korkar hale geldimi fark ettim .Artık uzun cümlelerden korkmadan yazmaya başladım.

hayalayaz
16-03-2009, 16:54
çok haklısın ne kadar önemliydi uzun uzun konuşup kendimizi tam olarak ifade edebilmek, ve karşımızdaki insanın bizi dinleyeceğini bilmek, noktalama işaretleri ile birlikte kendimizi kaybettik, ama kendimizle buluşmanın tam zamanıdır şimdi.

Perilice
31-07-2009, 10:59
:) Ablacım ellerine sağlık güzel bir yazı