Affedemeyenler İçin

[Gülçin Şen]

AFFETMEK

Affetmek eğilmektir..

...
Kırılmadan eğilmektir..

affetmek acıların yükünü, acıların yükü altında güçlü olarak eğilmektir..

kırılmadan..

ama affetmek çok çabuk yaralardan iyileşmektir..

yaralardan ve acılardan kurtulma gücüdür.

Yaşam haksızlıklarla doludur..

ama yaşamın acımasızlıklarına karşı affedici ol..

**

ve kendini affet..

bugüne kadar pişmanlık duyduğun tüm yaptıklarından dolayı kendini affet..

ve yapmak isteyip de yapamadıklarından dolayı kendini affet..

bugüne kadar yapamadıklarından dolayı kendini affet..

ve.. tam kendin olmak için kendini affet..

tüm pişmanlıklardan dolayı kendini affet..

kendi içine yaptığın her

adımda kendini affet..

kendi kendini affettikçe ruhunu temizleyeceksin..

ruhunu temiz pırıl, taze sularla yıkamaya başlıyorsun..

etrafında iyileştirici ışığın parıldadığını göreceksin..

etrafında kutsal bir ışık parıldamaya başlayacak..

kendini affettikçe..

başka insanları affetme gücün ortaya çıkmaya başlayacak..

kendinden utanç duymadığın zaman..

kendini affetmeye başlamışsın demektir..

kendini affetmek kendini sevmektir..

kendini olduğun gibi kabul ettiğin zaman..

ruhun temizleniyor..

o ruhun.. temizlendikçe..

başkalarında o insanları affetme gücünü buluyorsun..

benim sesimi duydukça..

içindeki acıları attıkça..

kendi kendini affetme duygunu

ortaya çıkarıyorsun..

bugüne kadar başına gelen şeylerin o kadar kötü olmadığını görüyorsun..

mutsuz olmaya, acı çekmeye, ihanete uğramaya hakkın olduğunu öğreniyorsun..

kızma hakkın olduğunu öğreniyorsun..

başkaları sana haksızlık yaptığı zaman..

kızma hakkın olduğunu öğreniyorsun..

duyguları anlama, söyleme hakkın var..

duygularını gömersen..

kızgınlıklarını, gücenmişliklerini, bedenin altına itmeye kalkarsan..

bil ki bir gün patlarlar..

aynı bir yanardağın patlaması gibi patlarlar..

bir yanardağ gibi..

kızgın lavları fırlatırlar..

bir tüpün patlaması gibi..

sıkışmış gazın patlaması gibi..

patlarlar..

**

seni incitenlerle yüzleş..

acı verenlerle yüzleş..

söyle onlara ne kadar kötü hissettiğini..

sadece..

burada, hayalinde söylemen yeterli..

sözle bütün yaptıkları kötülükleri..

affetmek onları sevmek değildir..

onların yaptıklarını unutmak değildir..

bütün sınırlarını koruyabilirsin..

ilişkilerini istediğin gibi ayarlayabilirsin..

adalet her zaman istediğini gibi olmaz..

tanrının adaleti de senin istediğin gibi olmaz..

ama affetmek adaletinde ötesindendir..

çünkü tek bir sonucu vardır..

senin iyileşmendir..

**

bazen insanlar seni incitirler..

bazen sana acı verirler..

neden biliyor musun..

çünkü onlarda büyüyorlardır..

öğreniyorlardır..

onların yetersizliklerini affet..

onları insan oldukları için affet..

onlar tanrının yarattığı insan olduğu için affet..

affetmeyi reddetmek kendine acı vermeye devam etmektir..

kendini kurban olmaya devam etmektir..

**

affetmedikçe kafese kapanmış bir kurbansın ve bir kurban olarak kalacaksın..

kurbanlık bir koyun olarak kalacaksın..

**

kurbanlığı red et..

ve affeden bir kişi haline dönmeyi iste..

**

affetmeye nasıl karşı koyduğunu düşün..

içindeki canavarları nasıl korumaya çalıştığını düşün..

bunları içinde tutmak için nasıl enerji harcadığını düşün..

bu enerjiyle hayatı bambaşka bir gözle görebilirsin..

bu kızgınlıklarını korumak için harcadığın enerjiyi

mutluluğun için kullan..

**

affet gücü eline al..

kendi kontrolünü eline al..

kurban kalmak için harcadığın enerjiyi kendi kontrolünü eklinde tutmaya harca..

**

affetmek en imkansız durumlarda bile mümkündür..

en acı durumlarda bile mümkündür..

asla ve asla affedilmeye mümkün olmayan için mümkündür..

affetmek seni yaradanın iyiliklerine saygı duymaktır..

seni yaratanın içine yerleştirdiği o özü hissetmektir..

**

seni yaratanı içinde hissetmek istiyorsan affedeceksin..

dünyaya o ilk geldiğin anı hissetmek istiyorsan affedeceksin..

tanrıyla bütünleştiğin ana ulaşmak istiyorsan affedeceksin..

**

affetmek gerçek bir reçetedir..

**

kötülüklerden duyduğun acıları geçirecek

tek ilaç affetmektir..

**

tıkanmışlıkları kaldırmak istiyorsan affetmekten başka hiçbir çare yoktur.

bu bir seçim..

affediyorum ve iyileşiyorum..

sağlıklı yaşamak için bir seçim..

o vahşetin içinden..

o kinlerin içinden, bulacağın bir seçim..

o güzel yolu bulabilmek için yapabileceğin tek şey affetmek..

**

büyüklerini affetmekte zorlanırsan..

anne baban gibi..

zorlanırsan..

hatırla onlar da aynı senin gibi yetiştiler..

onlar da aynı kendi anne babalarından aynı senin çektiğin eziyetleri çektiler..

onlar nasıl öğrendilerse..

ne yaşadılarsa..

sana onu aktardılar..

onlarda birer kurban..

onlarda birer kurban.

Onlar belki sürekli kurban..

Acıyı unutmak zorunda değilsin..

acıları unutmadan affedebilirsin..

unutma ama

acıtmasın..

acıyı hatırla..

acının kendisi değil..

olayı hatırla ama acıyı değil..

ve hatırla ve affet..

acıları sil..

kendi içinde oluşan acıları affet..

**

affetmeye başladığın zaman içinde iyileşmede başlayacak..

yolu akması gereken yöne çevireceksin..

affederek o nehri yoluna sokacaksın..

affederek o yarayı mikroplardan temizleyeceksin..

yaralar temizlenince kendiliğinden iyileşme başlar..

iyileşme enerjisini serbest bırakacaksın..

acısız ilişki yoktur..

her ilişkinin içindeki sevgiyi görebilmen için affetmen lazım..

hiçbir saldırı affedilemez değildir..

aklını kullan..

içindeki bilgeliği hisset..

içindeki affetme gücünü hisset..

affedilmek istediğin zamanları hatırla..

kendin için istediğini başka insanlara ver..

önce küçük şeyler bul affedecek..

böyle affetmeye alışmaya başla..

basit basit affettikçe..

zamanla büyük sorunları da affetmeye başlayacaksın..

affetmek öğrenmektir..

öğrendikçe affedersin..

affetikçe öğrenirsin..

aynı olayı

, aynı kişiyi tekrar tekrar affedebilirsin..

affetmek başta gereksiz bir şey gibi gelebilir..

ama affettikçe, içindeki olumlu değişikliği gördükçe..

daha çok affedeceksin..

hiç kimse sana kendini daha kötü hissetmene neden olamaz..

kurban olmayı seçme hakkında var..

özgür olmayı seçme hakkında var..,

kendi duygularını içine tıkma hakkında var..

seçim senin.. .

tut ya da bırak...


o kini nefreti tuttukça..

başkaları değiştiremezsin..

sadece sadece ve seni değiştirir..

ama sadece hastalıklara doğru götürerek değiştirir..

affedemem dediğin zaman..

sor kendine..

affetmiyeceğim mi demek istiyorsun..

kalbine dön..

kalbinin sesini duy..

içinin sesini..

içinin gücünü duy..

affedemem mi?

Affetmiyeceğim mi?

Affetmek cesarettir..

affetmek büyüklüktür..

affetmek kararlılıktır..

Kaz içini derinlere doğru..

ara..

o gücü bulacaksın..

aradığın gücü bulacaksın..

Affetiğin zaman kalbini iyiliklere açacaksın..

affettiğin zaman bugünün yabancıları yarının dostları olacak..

Affettiğin zaman o huzuru bulacaksın..

Acılar..

kırgınlıklar..

senin yaşama arzunu oraya gömüyorlar..

İçine baktıkça sadece kötülükleri görüyorsun..

İçindeki huzurun ortaya çıkmasını istiyorsan.. affedeceksin..

Kendi seçimini yapacaksın..

başka insanların sesini dinlemeyeceksin..

düşünmeden evet demeden yargılamadan..

kurbanın onlar olduğunu bilerek affedeceksin..

kendini kurbanlıktan kurtaracaksın..

Birisi seni affetmezse de bunun cevabı onu affetmemek değildir..

seni affetmediği içinde onu affedeceksin..

eğer sen onu affetmezsen seni bağlamasını kabul etmiş olursun..



AFFET VE HUZURA KAVUŞ.

Affetmek istediğin insanı düşün..

o insanın etrafını tanrının ışığı sarıyor…

ve sende aynı ışığın içine doğru yürüyorsun..

ve birlikte o

tanrının varlığını hissediyorsun..

Hiçbir özür bulamazsanda affet..

hiçbir neden bulamazsanda affedeceksin..

Affını kendine saklarsan..

Yanlışların kendiliğinden doğru olmasını beklersen..

Kendini ebediyen kafese tıkmış oluyorsun..

Onu beklersen, özrü beklersen..

Kendini ömür boyu hapse mi mahkum ediyorsun..

onlar seni oraya tıktılar ama çıkarmak senin elinde..

Affetmek başkalarının yaptığını sana yapmak değildir.

Hayatta kendine vereceğin en iyi hediyedir..

Kendini affetmek kendine verilecek en iyi hediyedir..

Kendine mükemmelliğin hediyesini ver..

Hisset hayatın ne kadar kolay olacağını..

Hisset geçmişinden kurtulmayı..

Alıntıdır....

[flz71]

Teşekkür ederim arkadaşım. bu alıntı sanki benim için yazılmış. inan burada yazılanların hepsi yaşadıklarımla ilintili diyebilirim. affetmeyi bir şekilde becermeliyiz yoksa gerçekten özgür olamayacağız.....:LL

[ayşen]

Çok teşekkürlergüzel bir yazı bende affetmeyi beceremeyenlerdendim.tam olarak başardığımı'dasöyleyemem yine'debiraz yol katettim.Ego yu susturabilirsem sırtımdaki yüklerin hepsinden kurtulucam inşallah

[hayalayaz]

Çok teşekkürlergüzel bir yazı bende affetmeyi beceremeyenlerdendim.tam olarak başardığımı'dasöyleyemem yine'debiraz yol katettim.Ego yu susturabilirsem sırtımdaki yüklerin hepsinden kurtulucam inşallah

ayşenciğim önce gün içinde şu sözleri söylemeye başla...( bu durumda önce affetme fikrini kendine kabul ettir) affetmeyi başaramadığım için kendimi affediyorum... başkalarını asar keserizde genelde kendimize kıyamayız, haaa.. sen de benim gibi herkesten önce kendini doğrayanlardansan... affetmek iyi bir şeymiş...herkesten önce insanın kendisini özgürleştiyormuş..diyerek başlayabilirsin...sevgiler

[ayşen]

teşekkürler hayalciğim,yazdıklarını uygulamaya başladım.

[hayalayaz]

teşekkürler hayalciğim,yazdıklarını uygulamaya başladım.


ayşenciğim, genel olarak bize ve bizim gibi insanlara baktığımda... kolay kolay darılmayan, öfkelenmeyen, kinlenmeyen insanlarız... bizim kalbimizi bu kadar sıkıştıran durum gerçekten önemli durumlar oluyor...

affedemediğimiz her durum haklı olduğumuzu hissettiğimiz durumlar..ancak... affedemedikçe sıkışmış, taşlaşmış kalple dolaşmak önce bize zarar veriyor... ama bir şey daha var ki ben kendimde bunu çok sık gördüm....insanlar bana bir şey yaptıklarında benim elimde armut toplamamış..karınca kararınca bana bir şey yapana bende karşılık vermişim...

işte bu noktada ben kolay affetmeye başladım... oh beee bende çok çaresiz değilmişim sözü benim çıkış noktam oldu.... ama bir süre sonra hatırladığım her olayda bu oh bee lerde rahatsız etti beni...meğer kurban ve mağdur rolü hoşuma gitmiş... affetme konusunda kendimizede dışarıdan bakmak iyi geliyor... sende öylemi düşünüyorsun... bilmiyorum....ama genelde affettiğimiz kişiyle yan yana... can cana olacakmışız gibi bir yanılgı var... hayır affettiğimiz kişilerle bir daha birlikte olmak zorunda değiliz...

eğer oh bee benimde elim armut toplamamış demek sanada faydalı olacaksa... gözlerini kapat..affetmen gereken kişinin karşında oturduğunu düşün.... ona istediğini söyle... istersen tekmele, tokatla, yumruk at... hırsını iyice al... yüreğinde bu insana karşı ne hissediyorsan nötrleyene kadar devam et...ondan sonra bu insanın tanrısal yönünü karşına al...ona kalbinden çıkan yeşil veya pembe ışıklar gönder... onu ve kendini affettiğini söyle... ama sana yaptıklarını asla unutma... birlikte yaşadıklarınızı tecrübe hazinene koy ki aynı şeyi başkaları sana yapacağı zaman uyanık ol...kendini koru..emi arkadaşım..

özellikle affetme çalışmaları yaparken..bu durumlar depreşir...başkalarınında bize karşı... benzer hatalar yapmaya başladıklarını görürüz... eğer bu insanlara öfkelenmeden, kırılmadan hayatından çıkarabiliyorsan veya, hoşgörü ile hayatında tutabiliyorsan...affetmeyi başardın demektir... tebrikler...

ben affediyorum... ama... onları hayatımda tutamıyorum henüz... buna rağmen kendini göğsümde bir taş gibi hissettiren kalbim hafifledi..dahada önemlisi kabızlık problemim ortadan tamamen kalktı...sevgiler ,shy

[ayşen]

hayalciğim sana katılıyorum.affettiklerimizle cankuş olmamız gerekmiyor.ben daha kolay affetmek için şöyle düşünmeye başladım.bu insanlar benim rol arkadaşlarım bana birşeyler gösteriyorlar,yaşadıklarımdan ders alıyorum.onlar görevlerini yaptı affettim ve hayatımdan çıkardım.yaşadıklarım aklıma geldikçe böyle düşünüyorum.çünkü ben hep matah birşeymiş gibiben kolay affedemem der dururdum görüşmeye devam edip içim içimi yerdim sonrada antideprasanları içerdim.artık bunları hayatımdan çıkarıyorum.sevgiler..................

[hayalayaz]

hayalciğim sana katılıyorum.affettiklerimizle cankuş olmamız gerekmiyor.ben daha kolay affetmek için şöyle düşünmeye başladım.bu insanlar benim rol arkadaşlarım bana birşeyler gösteriyorlar,yaşadıklarımdan ders alıyorum.onlar görevlerini yaptı affettim ve hayatımdan çıkardım.yaşadıklarım aklıma geldikçe böyle düşünüyorum.çünkü ben hep matah birşeymiş gibiben kolay affedemem der dururdum görüşmeye devam edip içim içimi yerdim sonrada antideprasanları içerdim.artık bunları hayatımdan çıkarıyorum.sevgiler..................

bravo ayşencim en doğru düşünce kalıplarından birini bulmuşsun... bu yıkılmadım ayaktayım modunu ben çok uygulardım senin gibi.. iyiki reiki ile tanışmışım ve kişisel gelişim hayatıma girmiş... şimdi huzur....huzur diyorum ve başka bir şey demiyorum... ne güzel şeymiş huzur içinde yaşamak.. çok şükür..

[Küfkedisi]

Ne güzel bir yazı...hatta harika...zamanında okumuşum ama şu an okuduğum gibi farkındalığım yoktu...cümleler beni iterdi o zaman affetmeyi istememe rağmen ama şimdi daha bi anlayarak kabullenerek okuyorum.çok şükür...Gülçin abla bir kere daha teşekkür ederim...

[yeliss]

affetmek gerçek bir reçetedir..

bazen insanlar seni incitirler..

bazen sana acı verirler..

neden biliyor musun..




çünkü onlarda büyüyorlardır..

öğreniyorlardır..

onların yetersizliklerini affet..

onları insan oldukları için affet..

onlar tanrının yarattığı insan olduğu için affet..

acısız ilişki yoktur..

her ilişkinin içindeki sevgiyi görebilmen için affetmen lazım..


hiç kimse sana kendini daha kötü hissetmene neden olamaz..

kurban olmayı seçme hakkında var..

özgür olmayı seçme hakkında var..,

kendi duygularını içine tıkma hakkında var..

affederek o nehri yoluna sokacaksın..

affederek o yarayı mikroplardan temizleyeceksin..

yaralar temizlenince kendiliğinden iyileşme başlar..




seçim senin.. .

tut ya da bırak...


muhteşemdi....... paylaşım için teşekkürler....

[Gülçin Şen]

Rica ederim kızlar.....:10ssm:çıkmkı

[edabulut]

öncelikle çok çok güzel bir yazı Gülçin Hanım,yüreğinize sağlık :)
geçmişime bakıyorum da,o kadar çok incitildim ki..
geceleri sessizce bir kenara çekilip;sabahlara kadar ağladığımı bilirim..o zaman da hep affettim beni üzenleri..ama onları affettiğim için kendimi affedemiyordum bir türlü üü;
böyle böyle herşeyi içime attıkça attım...ama sonra n'oldu biliyormusunuz,birgün göğsümde bir sertlik hissettim ve doktora gittim..göğsümde büyük bir kist vardı,biyopsi sonucunu alana kadar Allah'ıma dualar ettim..Allah'ım dedim n'olur kötü huylu çıkmasın valla artık kimseyi kafama takıp,kendimi hiç bir kimse için üzmeyeceğim dedim..ve şükürler olsun ki,iyi huylu çıktı kist ve ufak bir operasyonla alındı..şimdi sadece senede 1 kere doktoruma kontrole gidiyorum o kadar..

ve ben artık ne yapıyorum biliyormusunuz;zaten çok kolay affederim,hiç kinci değilimdir..ama aynı insandan,aynı yanlışları tekrar tekrar görürsem artık affetmiyorum,hoooppp diye hayatımdan uzaklaştırıyorum o insanı ve araya upuzun mesafeler koyuyorum :basbas

ha eğer o insanla mecburen yakın olmak durumunda isem de,direk duymuyorum,bir kulağımdan girip;öbür kulağımdan çıkıyor:0511:yani hiç kaale almıyorum...

işte benim formülüm bu..kendime acımayı,kurban rolü oynamayı bıraktım ve bu yüzden de artık çok daha mutlu ve huzurluyum:trrrt

[yeliss]

edacım çok geçmiş olsun.. çok şükür ki birşey çıkmamış... hani hep diyoruz ya hayatta en önemli şey sağlık çünki o parayla satın alınamayacak yegane şey...

[Gülçin Şen]

Kendimizi bu kadar üzdüğümüz zaman neticede yine zararlı çıkan bizden başkası olmuyor...

Bu süreci anlama ve hayata geçirme arasında ki zaman farkında, kendimize ne kadar haksızlık ettiğimiz ,kocaman bir tokat gibi yüzümüzde patlıyor...

DEĞERMİYDİ?

Değmezdi tabii ama bilmiyorduk..Şimdi öğrendik..

Uyguluyormuyuz?

Sanırım birçoğumuz uyguluyoruz ya da gayret ediyoruz...

Kimseden bizim karşımıza çıkıp:

''Sen çok özelsin ve bir tanesin demesini ''beklemeyelim...

Biz kendimize haykıralım:

''BEN ÇOK ÖZELİM VE BİR TANEYİM''diye...:confety

[edabulut]

edacım çok geçmiş olsun.. çok şükür ki birşey çıkmamış... hani hep diyoruz ya hayatta en önemli şey sağlık çünki o parayla satın alınamayacak yegane şey...

yeliss'cim çok teşekkür ederim...seneler önce geçirdim bu operasyonu ama birkaç yıl önce çok sevdiğim,kardeşten öte bir yakınımı meme kanseri yüzünden kaybettim..o yüzden n'olursunuz,her yetişkin bayanın mutlaka senede bir de olsa en azından bir ultrason çektirmesi lazım;bunu ihmal etmeyelim..erken teşhis herşeyden önemli,çünkü bahsettiğim yakınım doktora gittiğinde maalesef çok geçti...

veeee sevgili Gülçin Hanım,o kadar haklısınız ki...gerçekten de kimse gelip de "sen çok özelsin ve birtanesin" demiyor..ama ben kendi adıma artık gereken dersleri aldım ve farkına vardım ki:
''BEN ÇOK ÖZELİM VE BİR TANEYİM'' :confety