bigci
15-03-2009, 23:04
Efsane Wimbledon'un ilk zenci şampiyonu Arthur Ashe kan naklinden kaptığı AIDS' ten ölüm döşeğindeydi.
Dünyanın her köşesindeki hayranlarından mektuplar yağmaktaydı. Bunlardan bir tanesi şöyle soruyordu:
- Tanrı böylesine kötü bir hastalık için neden seni seçti?
Arthur Ashe cevap verdi:
- Tüm dünyada 50 milyon çocuk tenis oynamaya başlar. 5 milyonu tenis oynamayı öğrenir.
500 bini profesyonel tenisçi olur, 50 bini yarışmalara girer,
5 bini büyük turnuvalara erişir, 50'si Wimbledon'a kadar gelir,
4'ü yarı finale, 2'si finale kalır. Elimde şampiyonluk kupasını tutarken
Tanrı'ya 'Neden ben?' diye hiç sormadım. şimdi sancı çekerken, Tanrı'ya nasıl 'Niye ben?' derim?
Mutluluk insanı tatlı yapar.Başarı ışıltılı...
Zorluklar güçlü...Hüzün insanı insan yapar,yenilgi mütevazı...
Tanrı'ya asla 'Neden ben?' diye sormayın.
ne olacaksa olur.
...Arthur Ashe...
Evet neden ben diye asla sormayın.Zaman gelir galibiyetler zaman gelir hezimetler yaşarız. sevinç ve üzüntüde her zaman Allaha şükretmesini bilmeliyiz.
Sanırım konunu yeri burası nereye açacagı bilemedigimden buraya açdım eger uygun değilse moderatör arkadaşlardan konuyu uygun yere taşımasını rica ediyorum internette gezinirken gördüm ve paylaşmak istedim ;)
Dünyanın her köşesindeki hayranlarından mektuplar yağmaktaydı. Bunlardan bir tanesi şöyle soruyordu:
- Tanrı böylesine kötü bir hastalık için neden seni seçti?
Arthur Ashe cevap verdi:
- Tüm dünyada 50 milyon çocuk tenis oynamaya başlar. 5 milyonu tenis oynamayı öğrenir.
500 bini profesyonel tenisçi olur, 50 bini yarışmalara girer,
5 bini büyük turnuvalara erişir, 50'si Wimbledon'a kadar gelir,
4'ü yarı finale, 2'si finale kalır. Elimde şampiyonluk kupasını tutarken
Tanrı'ya 'Neden ben?' diye hiç sormadım. şimdi sancı çekerken, Tanrı'ya nasıl 'Niye ben?' derim?
Mutluluk insanı tatlı yapar.Başarı ışıltılı...
Zorluklar güçlü...Hüzün insanı insan yapar,yenilgi mütevazı...
Tanrı'ya asla 'Neden ben?' diye sormayın.
ne olacaksa olur.
...Arthur Ashe...
Evet neden ben diye asla sormayın.Zaman gelir galibiyetler zaman gelir hezimetler yaşarız. sevinç ve üzüntüde her zaman Allaha şükretmesini bilmeliyiz.
Sanırım konunu yeri burası nereye açacagı bilemedigimden buraya açdım eger uygun değilse moderatör arkadaşlardan konuyu uygun yere taşımasını rica ediyorum internette gezinirken gördüm ve paylaşmak istedim ;)