ziyazenden
02-02-2010, 18:34
Yeter uleeeeeeennnn….. yeteeeerrrrr…
Bugünlerde televizyondaki Yaban karakterini oynayan çocuğa muthiş özeniyorum,
Tabii ki onun boyuna posuna falan değil, o yönlerden benim yanımda esamesi okunmaz,
Ben onun rol gereği de olsa, bağırarak, çağırarak vurarak muthiş deşarj olmasına özeniyorum,
Ah diyorum keşke benim de böyle bir fırsatım olsa da döksem içimdeki tüm kurtları, şöyle
doya, doya , avazım çıktığı kadar bağırsam, vursam kırsam ,
şöyle bir sağlam osmanlı tokatı geçirsemmm, paaaattt, küüüüttt…..
ama nerdeeeee, nerde bizde o şans,
Adama özeniyorum çünkü aylardır, bağıra çağıra öyle deşarj olmuş, bilinçaltını öyle temizlemiştir ki,
taaa bebekliğinden kalma altına kaçırması kaynaklı rahatsızlıkların bilinçaltında kalan izleri bile kalmamıştır animallah,
Zannetmiyorum, ne EFT ne de virman bu yöntemin 10 da birini yapamaz,
Hatta ben bu yöntemi geliştirip üzerine kitap yazacağım, DST: duygulardan sıyrılma tekniği
Şimdi burada duralım ,
Yazımın burasına kadar okuyan bayanların, ki kendileri sitemizin % 90 gibi makul çoğunluğunu oluştururlar, sinir katsayılarınının tavan yaptığını ve kılıçları çekerek saldıraya geçmeye hazırlandıklarını hissediyorum ;
Hatta kendileri benim insan olamayacağıma ait ciddi kanaate vardıklarını söyleyebilirim,
İnşallah Vodo bu yazıyı ilk okuyanlardan olmaz, çünkü kendisi aynı zamanda bu yazıyı son okuyan kişi olacaktır eminim,
Şimdi ben yine de durun diyorum , idama giden insana bile son söz hakkı verilir,
Tabii ki buraya kadar yazdıklarım bir latifeden ibaret,
Ama malumunuzdur ki her latifenin ardında bir gerçek vardır,
O gerçek ise şu soruda saklı ;
Acaba kendimizi fazla mı kısıtlıyoruz ?
Olumlu düşünme, evrene ne gönderirsen onu alırsın, ne düşünürsen veya söylersen onu çekersin düşünceleri ile kendimizi fazla mı kısıtlıyoruz ?
Ben kendi açımdan sorarsam bu soruyu olumlu tavırı alışkanlık haline getirdiğimden uzun zamandır bu tür bir patlama ihtiyacı duymuyorum, sebepler bol olsa da,
Ama eski patlamalarım ve o patlamalardan sonra rahatlamalırım aklıma geliyor, o rahatlamanın yerini hiçbirşey tutmaz diyorum kendime,
Yani ben şimdi ihtiyaç duymasam da bu tür patlamalar yararlı olur gibi geliyor bana,
Bugümlerde onu düşünüyorum
Acaba kendimi fazla mı kısıtlıyorum,
Arkadaşlar burada ben tabii ki insanı hedef alarak, inciterek yapılan patlamayı kastetmiyorum ,
Bunun hiçbir yararı olmayacağına herkes mutabıktır,
Daha önce de insanları hedef alarak yaptığım patlamalar çok nadir di ?
Bu açıdan iş hayatımın ilk yıllarında, acemi iken yaptığım iki patlamayı hatorlıyorum, çok başımı ağrıtmıştı,
İkisi de işyerinde çalışanlara aşırı derecede mobbing uygulayan, her daim bağıran çağıran , bağırdıkça çirkinleşen ve kimse tarafından sevilmeyen iki bayan müdüre ait, benim müdürlerim
Kimselerin makul denebilecek sebepler ile ses çıkarmadığı bu bayanlara karşı herkesin içinde şöyle güzel bir patlamış rahatlamıştım,
Aman Allah ım nasıl patlama, o muthiş rahatlamanın yerini hiçbirşey tutamaz,
Birde o patlamalardan sonra kahraman ilan edilmiştim çalıştığım şirketlerde,
Ama sonra , sonra ayıkla pirincin taşını ?
Biri beni kovmaya çalışırkan kendisi kovuldu tesadüfen, diğeri ile de vazo tam anlamıyla kırılmıştı,
Tabii ki bu anılar çok geride kaldı, şimdi gayet sakinim sayılırım aslında, böyle daha iyi ,
Ben burada hepimize veya tek tek herkese soruyorum,
Kendimizi fazla mı kısıtlıyoruz ?
Patlamak gerekli midir bazen ?
Peki nasıl patlamalı ?
Haydi arkadaşlar hep beraber patlayalım ,
kopalım,
Bugünlerde televizyondaki Yaban karakterini oynayan çocuğa muthiş özeniyorum,
Tabii ki onun boyuna posuna falan değil, o yönlerden benim yanımda esamesi okunmaz,
Ben onun rol gereği de olsa, bağırarak, çağırarak vurarak muthiş deşarj olmasına özeniyorum,
Ah diyorum keşke benim de böyle bir fırsatım olsa da döksem içimdeki tüm kurtları, şöyle
doya, doya , avazım çıktığı kadar bağırsam, vursam kırsam ,
şöyle bir sağlam osmanlı tokatı geçirsemmm, paaaattt, küüüüttt…..
ama nerdeeeee, nerde bizde o şans,
Adama özeniyorum çünkü aylardır, bağıra çağıra öyle deşarj olmuş, bilinçaltını öyle temizlemiştir ki,
taaa bebekliğinden kalma altına kaçırması kaynaklı rahatsızlıkların bilinçaltında kalan izleri bile kalmamıştır animallah,
Zannetmiyorum, ne EFT ne de virman bu yöntemin 10 da birini yapamaz,
Hatta ben bu yöntemi geliştirip üzerine kitap yazacağım, DST: duygulardan sıyrılma tekniği
Şimdi burada duralım ,
Yazımın burasına kadar okuyan bayanların, ki kendileri sitemizin % 90 gibi makul çoğunluğunu oluştururlar, sinir katsayılarınının tavan yaptığını ve kılıçları çekerek saldıraya geçmeye hazırlandıklarını hissediyorum ;
Hatta kendileri benim insan olamayacağıma ait ciddi kanaate vardıklarını söyleyebilirim,
İnşallah Vodo bu yazıyı ilk okuyanlardan olmaz, çünkü kendisi aynı zamanda bu yazıyı son okuyan kişi olacaktır eminim,
Şimdi ben yine de durun diyorum , idama giden insana bile son söz hakkı verilir,
Tabii ki buraya kadar yazdıklarım bir latifeden ibaret,
Ama malumunuzdur ki her latifenin ardında bir gerçek vardır,
O gerçek ise şu soruda saklı ;
Acaba kendimizi fazla mı kısıtlıyoruz ?
Olumlu düşünme, evrene ne gönderirsen onu alırsın, ne düşünürsen veya söylersen onu çekersin düşünceleri ile kendimizi fazla mı kısıtlıyoruz ?
Ben kendi açımdan sorarsam bu soruyu olumlu tavırı alışkanlık haline getirdiğimden uzun zamandır bu tür bir patlama ihtiyacı duymuyorum, sebepler bol olsa da,
Ama eski patlamalarım ve o patlamalardan sonra rahatlamalırım aklıma geliyor, o rahatlamanın yerini hiçbirşey tutmaz diyorum kendime,
Yani ben şimdi ihtiyaç duymasam da bu tür patlamalar yararlı olur gibi geliyor bana,
Bugümlerde onu düşünüyorum
Acaba kendimi fazla mı kısıtlıyorum,
Arkadaşlar burada ben tabii ki insanı hedef alarak, inciterek yapılan patlamayı kastetmiyorum ,
Bunun hiçbir yararı olmayacağına herkes mutabıktır,
Daha önce de insanları hedef alarak yaptığım patlamalar çok nadir di ?
Bu açıdan iş hayatımın ilk yıllarında, acemi iken yaptığım iki patlamayı hatorlıyorum, çok başımı ağrıtmıştı,
İkisi de işyerinde çalışanlara aşırı derecede mobbing uygulayan, her daim bağıran çağıran , bağırdıkça çirkinleşen ve kimse tarafından sevilmeyen iki bayan müdüre ait, benim müdürlerim
Kimselerin makul denebilecek sebepler ile ses çıkarmadığı bu bayanlara karşı herkesin içinde şöyle güzel bir patlamış rahatlamıştım,
Aman Allah ım nasıl patlama, o muthiş rahatlamanın yerini hiçbirşey tutamaz,
Birde o patlamalardan sonra kahraman ilan edilmiştim çalıştığım şirketlerde,
Ama sonra , sonra ayıkla pirincin taşını ?
Biri beni kovmaya çalışırkan kendisi kovuldu tesadüfen, diğeri ile de vazo tam anlamıyla kırılmıştı,
Tabii ki bu anılar çok geride kaldı, şimdi gayet sakinim sayılırım aslında, böyle daha iyi ,
Ben burada hepimize veya tek tek herkese soruyorum,
Kendimizi fazla mı kısıtlıyoruz ?
Patlamak gerekli midir bazen ?
Peki nasıl patlamalı ?
Haydi arkadaşlar hep beraber patlayalım ,
kopalım,